Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Η Ζωή μου στην Βόνιτσα όταν ήμουν μικρός...Φωτό θησαυροί στην καρδιά μου...!


Είναι κάποιες στιγμές στην ζωή σου που δεν τις αλλάζεις 
με τίποτα...
Η αξία κάποιων φωτό μεγαλώνει όσο περνάνε τα χρόνια...
Μικρός έζησα έντονα την Βόνιτσα και γνώρισα κάθε της πτυχή...
Ευγνωμονώ τους συγγενείς μου το γένος Ντίνου 
( η μητέρα του πατέρα μου Νίκου η Δήμητρα , ήταν αδελφή των Γιάννη Γιώργου Σπύρου και Γεράσιμου Ντίνου ) 
που μας έδειξαν την αγάπη τους και την φιλοξενία τους στην Βόνιτσα...!
Διάλεξα κάποιες φωτό από το αρχείο μου για να τιμήσω 
την Βόνιτσα και τα χώματα που περπάτησε ο Πατέρας μου Νίκος Χόρτης ο πατέρας του οποίου Διονύσης από την Πάλαιρο 
( Πωγωνιά ) ερχόμενος στην Βόνιτσα για εργασία 
γνώρισε την Δήμητρα Ντίνου...

ΧΟΡΤΗΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ


Στον Φάρο με ένα από τα αγαπημένα μου ποδήλατα 
τα οποία πάντα έφερνα με το ΚΤΕΛ ερχόμενος στην Βόνιτσα


Ένα από τα παγκάκια που δεν υπάρχουν σήμερα...
Με τις δάφνες από πίσω...!


Στον χώρο που είναι το καφέ του Σόλωνα...Ήταν το 
προαύλιο του ΚΤΕΛ...Η θεία μου Αλκμήνη Ντίνου 
λίγο πριν τον αποχαιρετισμό για Αθήνα...!


 Πάσχα στο σπίτι του θείου μου Αντώνη Ντίνου που μας άφησε νωρίς...Η θεία μου Μαρία ο πατέρας μου Νίκος και οι εξαδέλφες μου Πίτσα και Ματίνα...!



Στο Γεφύρι της Κλεοπάτρας με τον πατέρα μου Νίκο 87 ετών σήμερα , τον αδελφό του Δημήτρη που μας έχει αφήσει 
την θεία μου Τασούλα και την μητέρα μου Όλγα...!
Θυμάμαι καλά ότι εγώ τράβηξα την φωτό με μια Ρώσικη 
μηχανή που κοίταζες από πάνω στον φακό!!!


Φωτό στο Κάστρο...Πάντα το περπατούσαμε από άκρη 
σε άκρη...Και μάθαινα για την ιστορία του και για την σπουδαιότητά του για την Βόνιτσα...!


Με την μητέρα μου Όλγα 79 ετών σήμερα...!




Όπως πάμε για Λευκάδα λίγα μέτρα μετά το Λινοβρόχι μπροστά στην είσοδο του Σπηλαίου που όμως δεν έχει ανοίξει ακόμα για το κοινό.Κατέβηκα λίγο προς τα μέσα και προς τα κάτω αλλά χρειαζόμουν σχοινιά όπως θυμάμαι και δεν προχώρησα άλλο.Σήμερα η είσοδος είναι κλειστή...!


Οι γονείς μου στο Λινοβρόχι μαζί με τους θείους μου Αργύρη 
και Στέλιο Ντίνο οι οποίοι μου έμαθαν πάρα πολλά για 
την Βόνιτσα τα μέρη της και τα έθιμά της...!


Εγώ γυμνιστής ( συγχωρήστε με ) μαζί με την εξαδέλφη μου Πίτσα Ντίνου Καράμπαλη...Μπροστά στην παραλία στο Πέτρινο...
Μας κρατούν οι γιαγιές μας Καλλιόπη Ντίνου και Δήμητρα Ντίνου , ενώ αριστερά και δεξιά ο Αργύρης και ο Στέλιος Ντίνος...!


Στο ίδιο σημείο εκεί που τώρα είναι η Μαρίνα...Το σκάφος του Παναή ο οποίος έμενε σε ένα σπίτι εκεί μπροστά...Πηγαίναμε στο νησί Κέφαλος...Όλο το σόι σχεδόν μαζεμένο...
Μαρία και Πίτσα Ντίνου, Ευδοκία και Στέλιος Ντίνος , εγώ οι γονείς μου , ο θείος μου Δημήτρης και η γυναίκα του Τασούλα...




Ο θείος μου ο Στέλιος Ντίνος Καραβοκύρης...!Στο βάθος η Αγία Παρασκευή...Θυμάμαι που μας περνούσε βάρκα με κουπιά απέναντι για μπάνιο έναντι μικρού τιμήματος...Πρόλαβα και το καΐκι που πήγαινε Παναγιά από την παραλία της Βόνιτσας...





2 σχόλια:

  1. γιατί δε κάνεις ένα προσωπικό blog,τι μας ενδιαφέρουν τα προσωπικά σου βιώματα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάτι σε πονάει φίλε...Δεν πειράζει...Περιμένω να δώ την δική σου πολιτιστική προσφορά.....Να δω και το δικό σου μπλογκ που θα είναι καλύτερο...Εμπρός λοιπόν για να σου φύγει ο πόνος ο βαρύς...

      Διαγραφή

Δεν δημοσιεύονται ανώνυμα σχόλια...
Ο διάλογος γίνεται επώνυμα...
Γράψτε το πραγματικό σας ονοματεπώνυμο...
Και φυσικά ακόμα και τα επώνυμα σχόλια
θα εγκριθούν εφ όσον προσφέρουν θετικά στην συζήτηση
και δεν είναι αρνητικά επιθετικά ή ειρωνικά...